Uitgelicht

Begraven in de kerk

In 1804 verbood Napoleon in Frankrijk het aloude gebruik om de doden in de kerk en in de bebouwde kom te begraven. Na de inlijving in 1810 bij Frankrijk ging het verbod ook in ons land gelden. In 1813 herstelde Willem I de oude begrafenisrechten. Uiteindelijk werd de inhoud van het Franse decreet uit 1804 tot Nederlandse wetgeving verheven. Per 1 januari 1829 trad het verbod in werking. Elke gemeente met meer dan 1000 inwoners werd verplicht een begraafplaats buiten de bebouwde kom aan te leggen. In het archief van de Hervormde gemeente te Lemmer troffen we dit rondschrijven uit 1826 aan van de grietman van Lemsterland over het verbod de doden in de kerk te begraven (RdV, 10 januari 2021).

Gerard Reve in Greonterp

Tijdens het bewerken van het archief van de Vitusparochie te Blauwhuis kwamen we deze brief tegen van Gerard Kornelis van het Reve (1923-2006) gericht aan pastoor Vlaskamp. De schrijver woonde van 1964 tot 1971 in Greonterp in Huize het Gras aan de Doarpswei, eerst met Willem van Albada (Teigetje) en later tevens met Henk van Manen (Woelrat). In de jaren zeventig vestigde hij zich in Frankrijk, waar hij samenwoonde met Joop Schafthuizen (Matroos Vos) en comprimeerde hij zijn achternaam tot Reve. Later vestigden ze zich in België. Op het grafmonument van Gerard Reve in op de Nieuwe Begraafplaats aan de Hoevestraat in Machelen-aan-de-Leie de tekst: ‘Hier rust in vrede Gerard Reve’. Op de liggende steen staat ‘U heb ik lief’ (RdV, 25 februari 2022).